ปีศาจเฒ่า ที่ไม่มีทางได้เข้า 'ฮอลล์ ออฟ เฟม' (Begins)
(ที่ตั้งหัวเรื่องครั้งนี้ "มิได้ลบหลู่" แต่ขอแสดงความคิดเห็นแบบของ บุญโชย 'ฮาร์ดคอ'... หรือ 'คอแข็ง' ไม่ก้มหัวให้ใครเวลานอนหงาย)
หลายคนคงมีอาการแอบหวังอย่างลึกสุดใจ ว่าสักวันอาจจะมีโอกาสได้เข้า 'หอเกียรติยศ' ของ เว็บไซต์ชมรมฟุตบอลนักเรียนเก่าหอวัง กับเขาบ้าง แต่ผมคิดว่าคงไม่มีช่องว่างสำหรับทุกคนแน่นอน... แล้วทีนี้จะเอาไงล่ะ กับคนที่ดูเหมือนจะไม่มีโอกาส... งั้นก็เปิด ฮอลล์ ออฟ เฟม ให้ใหม่ ในสไตล์ 'บุญโชย' ก็แล้วกันนะลองมาดูกันว่า มันจะมีกฏกติกาว่าอย่างไรกันบ้าง
1. ต้องเป็นสมาชิกชมรมนักบอลศิษย์เก่าเสียก่อน... อันนี้แน่นอนที่สุด
2. มีผลงานในปัจจุบัน ที่ไม่สามารถไปคุยกับใครเขาได้... ไม่มีการระลึกผลงานในอดีตมาประกอบการพิจารณา
3. ดูท่าทางจะไม่สามารถเอาดีทางด้านฟุตบอลไปได้มากกว่านี้อีกแล้ว
4. ท่วงท่าในสนามแข่งและสนามฝึกซ้อม อันนี้ถือเป็นเกณฑ์การตัดสินด้วยสภาพร่างกายที่ไม่มีข้อถกเถียง
คราวนี้เรามาดูกันว่า ใครบ้างที่ได้รับเลือกเข้าสู่ 'หอเกียรติคุณบุญโชย' กันบ้าง...
วรภัทร เวชภูติ (ไอ้หนวด)
ไอ้หนวดต้องขอเป็นคนแรก เพราะหนวดเป็นเพื่อนรักของผมที่ใกล้ชิดกันมากในสมัยเรียน คือเราเรียนหนังสือห้องเดียวกันนั่นเอง และผมคนนี้ที่หนวดต้องระลึกไว้เสมอว่า ผมเป็นผู้ชักนำหนวดเข้าสู่วงการฟุตบอลของโรงเรียนหอวังในสมัยนั้น...
ผมพาหนวดไปสมัครกับ อาจารย์หิรัญ ทั้งๆ ที่ผมเองก็อยากสมัครจนตัวสั่น แต่ไม่กล้า เพราะกลัวโดนอาจารย์แกตบเอา เลยตัดสินใจส่งหนวดไปตายแทน แต่หนวดก็ฝ่าฟันเข้าไปเป็นนักบอลโรงเรียนจนได้
นอกจากหนวดจะถูกอาจารย์ด่าเป็นประจำ ก็ยังคงต้องถูกเพื่อนร่วมทีมด่าเช่นกันอาจไม่ใช่เพราะฟอร์มการเล่นอย่างเดียว มันเป็นเพราะหนวดเองก็เป็นคนที่น่าด่า... อันนี้เกิดจากบุคคลิกส่วนตัวที่หนวดเป็นคนที่เพื่อนด่าแล้วหนวดไม่โกรธ แถมยังหัวเราะทุกครั้งเมื่อถูกด่า เพื่อนๆ ก็มักจะมีความสุขทุกครั้งที่ได้ด่าหนวดเช่นกัน
จนถึงปัจจุบัน เมื่อเราก่อตั้งชมรมฯ ขึ้นมาในครั้งนี้ วัฒนธรรมการด่าไอ้หนวดก็ยังคงติดตามมาอย่างมิต้องสงสัย... แต่ก็ได้รับรอยยิ้มและเสียงหัวเราะกลับมาจากไอ้หนวดเช่นเคย... มีความสุขทั้งผู้ให้และผู้รับ... ก็ว่าได้
วันนี้ วงการฟุตบอลหอวังต้องส่งจดหมายขอบคุณผม... 'บุญโชย' ที่ได้สร้างบุคลากรอันทรงคุณค่าอย่างไอ้หนวดขึ้นมาประดับวงการฟุตบอลหอวัง... สู้เขาต่อไปเพื่อน บนทุ่งหญ้าแห่งความฝัน อดทนต่อคำด่าทอเสียดสีของพี่น้องชาวหอวังต่อไป 'วรภัทร เวชภูติ'
ณัฐพงศ์ สุกกรี (ปื๊ด)
เขานั่นแหละครับ... ที่ใครๆ ก็ถามถึง ปื๊ดเข้าข้อกำหนดและกติกาการเข้าสู่ ฮอลล์ ออฟ เฟม ของบุญโชยทุกประการ ตั้งแต่ข้อหนึ่งถึงสี่อย่างครบถ้วน ไม่ว่าจะใช้โพลของสำนักไหนก็ตาม... ต่างลงคะแนนเป็นเอกฉันท์ ปื้ดน่าจะได้คะแนนนำทุกท่าน แต่ยังไงผมก็ต้องส่งเสริมเพื่อนรักของผม (ไอ้หนวด) ไว้ก่อน... แต่ไม่มีใครด่าปื๊ดได้อย่างไอ้หนวด เพราะน้องคนนี้ฝีปากกล้า ต่อล้อต่อเถียงได้ตลอด จนพวกรำคาญไม่อยากจะไปว่าอะไรมันมาก... "ปล่อยมันไป ช่างหัวมัน"
ส่วนการเล่นและการซ้อมนี่ซิครับ... น่าจะเป็นตัวชี้ชัด และเป็นแรงผลักดันเขาเข้าสู่หอเกียรติยศของผม... ฟอร์มการเล่นปัจจุบันของปื๊ด เป็นที่วิจารณ์ของกองเชียร์ที่อยู่บนอัฒจรรย์อย่างกว้างขวาง สเต็ปบอลยังคงสวยงามคลาสสิค ไหวพริบสุดยอด แต่เกมหนึ่งเขาทำได้แค่ไม่เกินสองครั้ง แต่ละครั้งต้องห่างกันประมาณยี่สิบนาที ถ้าเทียบเป็นบัญญัติไตรยางค์ก็ "ครึ่งละครั้ง" และปื๊ดได้พูดออกจากปากตัวเองว่า... เวลาที่เปลี่ยนตัวออกจากสนาม วิ่งเร็วกว่าตอนเปลี่ยนตัวเข้าซะอีก เพราะกลัวโค้ชเปลี่ยนใจ "บอลสมัยนี้เล่นกันไม่ต้องเยอะ..." ปื๊ดเถียงผมอีกตามเคย...
ยังไงผมก็ยังเชิดชูในความสามารถอันหลากหลายของน้องผมคนนี้... เขายังคงเป็นสีสันของวงการฟุตบอลหอวังต่อไปได้อีกนานโข หรือจนกว่าปื๊ดจะไม่สามารถสร้างสรรค์ถ้อยคำต่างๆ มาต่อล้อต่อเถียงพี่ๆ ได้...
ยศวิบูลย์ ชินทองจู (พี่ยศ)
พี่คนนี้ผมคงจะอดกล่าวถึงพี่เค้าไม่ได้ ด้วยความเคารพนะครับพี่...
พี่ยศของผมคนนี้ ทุกครั้งที่ผมเองได้ลงสนามเคียงข้างพี่ยศ... ผมจะได้ยินเสียงการสั่งการของพี่ดังจากกองหลังสนั่นรูหูตลอดเวลา ในช่วงประมาณไม่เกินสิบนาทีแรก แต่เพียงผ่านช่วงสิบนาทีไปไม่นานจากเสียงตะโกนสั่งการก็จะกลายเป็นเสียงหายใจดัง... ว่ากันว่า 'ดังเหมือนมีใครมาหายใจรดต้นคอคุณเลย' ก็ว่าได้... ไม่ได้โม้นะครับ พี่แกหายใจดังจริงๆ เหมือนว่าปอดแกจะหลุดตามออกมากองกับพื้น... แต่หน้าแกไม่มีเปลี่ยนสีนะครับ ดูไม่ออก เพราะหน้าแกดำ... ถ้าเป็นคนธรรมดาอย่างเราๆ คงซีดเป็นกระดาษไปแล้ว... เหลือเกินจริงๆ ครับพี่ยศ
มาพูดถึงลีลาในสนามกันบ้าง การเข้าบอลยังคงหนักแน่น ลูกห้าสิบห้าสิบไม่มีถอน เข้าแล้วเข้าเลย เลี้ยงหลบแกยาก เลี้ยงหนีไม่ทันมีเตะแถม แต่หลังๆ มารู้แกวแล้วพี่... ส่วนการส่งบอลของแกตอนแรกๆ ผมคิดว่าแกเป็นกองหลังที่เล่นลูกคลาสสิค ไม่มีสกัดบอลโฉ่งฉ่าง เน้นลูกเคาะส่งบอล... แต่ดูไปนานๆ แกเคาะตลอด ผมเลยแกล้งขอบอลโยนโด่ง แกก็ยังส่งลูกเคาะให้อยู่ดี... มาถึงบางอ้อ... ก็ตอนนี้ "แกเตะบอลไม่ขึ้นแล้วนั่นเอง..."
อยุธยาไม่สิ้นคนดีฉันใด... หอวังก็ไม่ขาดคนดีฉันนั้น พี่ยศครับ สู้ต่อไป ถ้าขาดพี่ในสนาม น้องๆ จะได้ไปฟังเสียงหายใจรดต้นคอจากใคร... พี่ครับ มาหายใจรดต้นคอน้องๆ ต่อไปนะครับ... ถือซะว่าเป็นการต่อลมหายใจให้แก่ชนรุ่นหลัง ก็แล้วกันนะพี่ยศนะ...
เกษมชาย โหมดรุ่ง (ไอ้เสม)
ไม่ได้จริงๆ ครับ ฮอลล์ ออฟ เฟม ของบุญโชย ถ้าจะต้องขาด เกษมชาย... หรือ 'ไอ้เสม' ของทุกคน... เสมชายไม่เคยเป็นรองใคร โดยเฉพาะไอ้หนวด ในเรื่องการถูกด่า ในแต่ละแม็ชการแข่งขัน ต้องมีคนตะโกนด่าไอ้เสม ไม่ว่าเสมจะเล่นดีขนาดไหนก็ตาม คงเป็นเพราะว่าเคยปากมากกว่า... มันคงเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เสมชายหัดเล่นฟุตบอลแล้วละมังครับ...
มีคนเคยกล่าวว่า ถ้าจะให้เสมชาย 'ท๊อปฟอร์ม' จริงๆ ต้องที่สนามหอวังเท่านั้น... ฉายา 'เสมชาย สิงห์สนามบัวพระเกี้ยว' อาจจะเป็นคำกล่าวอ้างที่ไม่เกินความจริง หลุมทุกหลุม หญ้าทุกต้น แม้แต่ไม้เสียบลูกชิ้นในสนาม เสมชายยังรู้เลยว่ามันมักจะตกอยู่ส่วนไหนของสนาม เสมชายรู้จักกับมันเป็นอย่างดี แต่เมื่อเสมชายออกไปเล่นในสนามอื่นๆ ในทัวร์นาเมนท์ที่เราออกไปแข่ง เสมชายวิ่งไม่ถูก ขาขวิด หาตำแหน่งไม่เจอ เหมือนกับว่าวิญญาณของนักฟุตบอลไม่ได้ตามตัวเขาออกมาจากสนามหอวัง... จึงไม่แปลกที่เสมชายมักได้รับคำสรรเสริญจากเพื่อนร่วมทีม และเหล่ากองเชียร์ 'ฮูลิแกนเฒ่า'... แต่ถ้ามองมุมของเสมชายกันบ้างล่ะครับ... ทำไมพวกมรึงไม่จัดเตะที่สนามหอวังบ้างล่ะวะ... งานนี้เสร็จกรูทุกท่านแน่...
ขออย่ายอมแพ้ อย่าอ่อนแอ แม้ต้องร้องไห้... เสมชายต้องทนให้ได้ เพื่อความสุขของพวกเราชาวหอวัง ความสุขที่ขอให้ได้ด่าเสมชาย เพราะเสมชายคือบุคคลสาธารณะ และที่สำคัญที่สุดคือ... ถ้าไม่มีเสมชาย ภาระอันหนักอึ้งนี้ก็คงต้องตกเป็นของไอ้หนวดโดยปริยาย
ด่าคนอื่นมามากชักเหนื่อย... แต่มันยังไม่จบแค่นี้ ผม 'นายบุญโชย โกยแนบ' ยังคงจะต้องสรรหา 'คำสรรเสริญเยินยอ' นักฟุตบอลของเรากันให้ได้ถ้วนหน้า... และพร้อมที่จะเอาตัวเข้าแลก เพื่อให้ได้มาซึ่งความสะใจ... ทั้งตนเอง และผู้อื่น...
ถ้าพี่ๆ น้องๆ ชาวหอวังมีความเห็นอะไรที่ 'แตกต่าง' ก็เก็บเอาไว้ในใจ ถ้ามีความเห็นอะไรที่จะ 'ส่งเสริม' คำสรรเสริญในหอเกียรติยศของผม ก็เชิญเขียนสนับสนุน หรือต่อเติมเพื่อความ 'สะใจ' ที่เพิ่มขึ้นกว่าเดิม ขอเชิญเลยครับ... ในตอนท้ายคอลัมน์ หรือใน Facebook ของชมรมฟุตบอลนักเรียนเก่าหอวัง ก็ได้นะครับ...
แล้วเจอกับ 'ปีศาจเฒ่า' ในภาคต่อไปเร็วๆ นี้นะครับ... สวัสดี
'บุญโชย โกยแนบ'
