ของสะสม

วรภัทร เวชภูติ

ของสะสม: ชุดนี้เป็นของสะสมของพี่ชายคนหนึ่งของแวดวงฟุตบอลหอวังเรา พี่คนนี้เป็นอดีตนักบอลรุ่นคว้าแชมป์มาสารพัด ด้วยบุคคลิกน่ารัก นิสัยใจคอเป็นคนมีน้ำใจจนล้น และเหลือมาแบ่งปันบุคคลที่อยู่รอบข้าง ซึ่งผิดกับหน้าตา จึงแทบไม่น่าเชื่อว่า 'พี่หนวด' วรภัทร เวชภูติ จะเป็นเจ้าของสะสมของกิ๊บเก๋ชุดนี้

พี่หนวด : "ผมสะสมของพวกนี้มาไม่นานนักนะ แรกๆ ก็น้องๆ ซื้อมาฝากบ้างอะไรบ้าง แต่ผมซึ่งเป็นคนปกติไม่ค่อยจะดื่มน้ำอัดลมนัก ก็ตั้งๆ เก็บๆ ไว้ใต้โต๊ะ จากกระป๋องเป็นสอง จากสองเป็นหก ชักมากขึ้นก็เริ่มมาดูลวดลายสวยๆ อย่างจริงๆ จังๆ ก็เห็นว่ามันสวยดีนะ ก็เลยเริ่มเก็บเป็นงานอดิเรก" "ตอนนี้มีอยู่ก็เกือบร้อยนะ บางกระป๋องผู้คนก็ซื้อหากัน กระป๋องละสามสี่ร้อยจนหลายร้อยใกล้ๆ พันบาทก็มี แต่พี่ไม่ได้เน้น เอาสนุกๆ ไม่เดือดร้อน แต่ชอบกระป๋องจากต่างประเทศเป็นหลัก พี่มีของยุโรป ออสเตรเลีย อาหรับ เอเชีย เกาหลี จีน ญี่ปุ่นสารพัด"

เมื่อพี่หนวดถูกถามว่าชุดไหนเป็นชุดที่ชอบเป็นพิเศษ "ก็ชอบหมดแหละ แต่ตอบว่า หนึ่งก็ชุดกระป๋องแปลกๆ ที่ไม่พบเห็นในบ้านเรา และก็ชุดฟุตบอล อย่างกระป๋องสีทองถ้วยบอลโลกเนี่ย เป็น limited edition เชียวนะหากันยากมากชั่วโมงนี้" ก่อนพี่หนวดจะเสริมว่า "ก็อยากให้กระป๋องทางเมืองไทยเราออกแบบแปลกๆ ออกมาบ้าง ไม่จำเป็นต้องเป็นดารานักร้องอย่างเดียว อย่างของจีน ก็เคยทำเป็นการ์ตูน เป็นสามก๊ก ไทยเราถ้ามีลายก้านกล้วย ลายสุดสาคร ก็คงสวยไม่แพ้กัน"

ก็เป็นอีกของสะสมที่น่ารักๆ จากพี่ชายที่แสนดีของชมรมฟุตบอลหอวังเราครับ

 

อาวัฒน์ ทวี

ของสะสม: ของสะสมชุดนี้เป็นของรุ่นพี่ที่น่ารักท่านหนึ่ง ซึ่งมาร่วมกิจกรมกับชมรมฯ มิเคยขาด เป็นที่รักของน้องนุ่งกันทั้งทีม แถมพี่คนนี้ยังเป็นนักบอลสารพัดตำแหน่ง และเคยเล่นบอลรับใช้โรงเรียนหอวังเรามาตลอดช่วงที่ศึกษาอยู่

'พี่หยี' อาวัฒน์ ทวี สะสมหมวกสวยๆ ไว้หลายใบทีเดียวครับ โดยให้เหตุผลว่า มันใช้ประโยชน์ได้จริงๆ แถมเวลาใส่ก็เท่ เวลาใช้ก็หล่อ และด้วยฐานะที่พี่หยีเป็น 'เด็กผี' เข้ากระดูกคนหนึ่ง จึงไม่น่าแปลกใจว่า พี่หยีจะมีหมวกผีแดงอยู่ถึง 3 ใบ ซึ่งแต่ละใบก็มีที่ไปที่มาต่างกัน โดยเฉพาะใบสีดำที่มีคำว่า 'UNITED' อยู่ด้านข้างหมวก ใบนี้พี่หยีว่ามันมีที่มาจากสนาม 'โอลด์แทรฟฟอร์ด' เลยทีเดียว

"แต่ก่อนมีมากกว่านี้อีกนะครับ" พี่หยีคุย "แต่ก็ถูกยืมไปบ้างและไม่เคยได้คืนอีกเลย ตอนหลังก็เลยไม่อยากให้ใครยืมอีก" และเมื่อถามพี่หยีว่ารักชอบใบไหนมากที่สุด "ก็รักทุกใบนะ เพราะต่างก็มีที่มาที่ไปต่างกันอย่างที่บอก หมวกมันมีความหลังไง" "แต่ตอนนี้ที่ชอบมากๆ หน่อยก็ใบสีเหลืองของทีม วอชิงตัน เรดสกินส์ ทีมอเมริกันฟุตบอลที่พี่เพิ่งได้มาใหม่ๆ" "ใบนี้สวยนะ สีสันตัดกันฉูดฉาดจนไม่กล้าใส่ มันหนักนิดนึงสมเป็นหมวกแบบสไตล์ของอเมริกา ราคาก็สมน้ำสมเนื้อ ไม่ถูกหละใบนี้" "ส่วนอีกใบที่ชอบก็สีส้มๆ เป็นหมวกของยี่ห้อเบียร์ TUI ของนิวซีแลนด์ คือต้องซื้อเบียร์ตั้ง 4 แพ็คถึงจะได้มา ใบนี้พี่ยังไม่เคยใส่เลย"

เรื่องราวของหมวก การตัดเย็บ และที่ไปที่มาของหมวกใบสวยๆ เหล่านี้ ใครอยากรู้เรื่องราวเพิ่มเติม เจอะเจอหน้าพี่หยีริมสนามบอล ก็ไถ่ถามชวนพี่หยีคุยเรื่องหมวกดูสิครับ รับรองคุยกันยาวทีเดียว

 

'เอ ฟุตซอล' กร วงศ์ใหญ่

ของสะสม: ของกลุ่มนี้เป็นของ พี่เอ กร วงศ์ใหญ่ อดีตนักกีฬาโรงเรียนหอวังเรา

พี่เอปัจจุบันนี้เป็นถึงหนึ่งในสต๊าฟฟุตซอลของทีมชาติไทย ซึ่งก็เป็นมานานนับ 10 ปี พี่เอเดินทางไปกับฟุตซอลทีมชาติเกือบทุกสมรภูมิในโลก ทั้งชิงแชมป์โลกที่กัวเตมาลา บราซิล และสเปน พี่เอเดินทางไปมาแล้วทั้งสิ้น จึงมีโอกาสได้พบเจอ ผู้หลักผู้ใหญ่ในแวดวง รวมถึงนักบอลระดับโลกมาหลายคนตามสายงานที่ถูกบังคับบัญชาให้ไปทำ นักบอลดังๆ อย่าง อีริค คันโตน่า หรือ "โล้นทองคำ" โรนัลโด้ รวมถึง ริวัลโด้ ของบราซิล พี่เอจากหอวังเราท่านนี้ก็ดูแลมาหมดแล้ว จึงไม่แปลกที่พี่เอจะมีทั้งของสะสมทั้งเสื้อผ้าเก็บอยู่มากมาย

แต่วันนี้ พี่เอขอเอาเพียงธงที่สะสม รวมถึงเข็มกลัดที่สะสมไว้บางส่วนมาอวดให้ชมกัน ชิ้นไหนเป็นอย่างไร ก็ดูชมกันให้เพลิดเพลินเลยนะครับ

 

ตุ่ย ขจรเดช ทองมี

ของสะสม : ที่จริงก็ไม่ได้สะสมจริงจังนะครับ แต่ เสื้อผ้า หมวก อะไรๆ ที่เป็นแมนยูฯ ผมมีอยู่มากซักหน่อย ถ้าเสื้อผ้ากีฬาอื่นๆ ไม่หวงครับ ใครขอก็ให้ แต่ถ้าของผีแดงแมนฯยูฯ นี่ไม่มีทาง ผมกลัวเด็กหงส์เอาไปลงของครับ แล้วแชมป์สมัยที่ 20 จะไม่มาถึง

แต่ถ้าจะเรื่องสะสมจริงๆ จังก็คง “ตั๋วบอล” นี่ละมั้งครับ ผมดูบอลมาตั้งแต่เด็ก พี่ชายผมกับพวกแก๊งค์พี่ดำริ พี่ยศ พี่เสม กับ
พี่ฟอร์ด นิสสัน พบประเสริฐ พี่ชายนายสะสม พบประเสริฐ เสือเตี้ยโค้ชท่าเรือนี่แหละครับ เจอกันมาแต่เด็กๆ ก็แก๊งค์พี่ๆ เรานี้แหละครับ ลากผมเข้าสนามศุภฯ ดูนิวัติ ศรีสวัสดิ์ ดูดาวยศ ดารา ดูท่าเรือชนกับราชวิถี จนมาดูยุคทหารอากาศของเดอะตุ๊ก ซัดกับธนาคารกรุงเทพของพี่เล็ก ศิริศักดิ์ โหย... สนุกสนานนัก เป็นเด็กก็ดีครับไม่ต้องจ่าย พี่ๆ เลี้ยง มาตอนหลังๆ นี่ ผมก็มาดักขอตั๋ว “พี่เล็ก” ที่หน้าสนามก่อนบอลแข่ง ผมดูบอลเป็นสิบปีไม่เคยตีตั๋ว ขอพี่เล็ก พี่หลอ พี่หริ มั่วไปหมด ก็เลยชอบดูบอลที่สนามมากกว่าดูทีวีไปซะได้ โตๆ มาก็ดูไปทั่วครับ บอลเกือบทุกทัวร์นาเม้นท์ในกรุงเทพฯ ถ้าว่างนะครับ ผมไม่ค่อยพลาด ทีมชาติไทยเนี่ย แทบจะเป็นแฟนพันธุ์แท้ ดูมาหมดทั้งสนามศุภฯ ราชมังคลาฯ ตามไปดูถึงต่างประเทศก็เคย อย่างเยาวชนไทยยุคซิโก้ เล่นที่จาร์กาต้า อินโดฯ ผมก็ไป

แต่ที่ควบคู่ไปกับบอลไทย ผมเป็น “เด็กผี” ที่เกลียดหงส์ และ รังเกียจปืนแบบสุดๆ นานแล้วผมไปขลุกอยู่ยุโรปสองเดือน เลยดูบอลกัลโช่ซะห้านัด ตามไปดูแมนยูฯ ซัดกับยูเวนตุส ที่ตูริน จากนั้นก็บินเข้าอังกฤษ ไปดูผีซัดกับราปิดเวียนนา ที่ โอลด์ แทรฟฟอร์ด สองนัดติด ในศึกยูฟ่าแชมเปี้ยนส์ลีกก็มันส์ดี ตามดูผีแดงปีที่แล้วเอเชียทัวร์ที่กัวลาลัมเปอร์ ผมก็ไปนะบ้าเข้าที่

แต่ที่ถามว่านัดไหนมันส์สุดขั้วที่สุด ก็คงเป็นเอเชี่ยนเกมส์ที่สนามราชมังคลาฯ นัดตัดเชือกไทยเราเล่น 9 คนชนะเกาหลีใต้ รอบ 8 ทีมสุดท้าย ลูกยิงไกลของ “เจ้าวังลันตา” ธวัชชัย ดำรงอ่องตระกูล สวยสุดๆ ผมกับ “เจ้าเอ ฟุตซอล” กระโดดกอดกันดีใจสุดๆ แต่ในนัดตัดเชือก เราก็โดนคูเวตกดซะ 3:0 จบความฝันคว้าแชมป์เอเชี่ยนเกมส์ในบ้านแบบต้องยอมรับความจริง

ตอนนี้ผมเป็น "อุลตร้าเมืองทอง" ใส่เสื้อแดงบ้างดำบ้าง ไปแหกปากร้องเพลงที่สนามยามาฮ่า ถ้าไม่ติดงานติดการ ก็ชวนๆ กันครับ สนับสนุนบอลไทย เผื่อฟลุ๊กๆ ทีมหอวังผันตัวมาเป็นทีมอาชีพ พี่เหลนเป็นโค้ช พี่หริคุมซ้อม กุ๋ย พันเลิศดูโภชนาการ ไม่รู้ทำบอลหรือเปิดผับกินเหล้าอะไรจะดีกว่ากัน?!!

 

หนุ่ย มณฑล ทิพย์อาสน์

ของสะสม : ผมเก็บผ้าพันคอมาไม่นานนัก ก็ซักสองสามปีมานี่เอง เพื่อนฝูงน้องๆ ซื้อมาฝากบ้าง ซื้อเองบ้าง ผืนแรกก็แมนฯยูฯ ปี 96 ผืนนี้ซื้อที่ร้านสตาร์ซ้อคเกอร์ สี่ห้าร้อย จำราคาได้ไม่แน่ ก็เอามาใส่รถไว้อวดๆ คนบนถนนด้วยกันว่าเป็น “เด็กผี” จากนั้นก็เห็นๆ ก็สะสมมาเรื่อย ตอนนี้ผมมีอยู่ 10 ผืนได้มั้ง

เอามาถ่ายรูปให้ดูก็ชอบทุกผืนนะ ไม่ให้ใคร ค่อนข้างหวงๆ อยู่ บางผืนเพื่อนซื้อมาฝากก็มี อย่างของ รีล แมดดริด นี่ก็อีกทีมที่ชอบ แต่น้อยกว่าแมนฯยูฯ

ผืน น๊อตติ้งแฮม ฟอร์เรส เนี่ยหายากนะขอบอก ผมได้จากร้านเปิดท้ายขายของข้างถนน เหมือนกับผืนสวยๆ สีเขียวเหลืองของ โบรุสเซีย ดอร์ทมุนด์ ที่มีชื่อ “เดเด้” ว่าๆ ไปมันก็เป็นทั้งสีของดอร์ทมุนด์ก็ได้ ของบราซิลของเดเด้ก็ได้

ส่วนใหญ่ก็แขวนๆ ไว้ที่บ้าน ติดรถไว้ผืนเดียวของผีแดง แต่ไว้ในรถโดนแดดก็เสียหายหมด ที่เอามาถ่ายรูปนี่หาผ้าพันคอของทีมชาติไทยไม่เจอ ไม่รู้อยู่ไหน เก็บๆ ของพวกนี้ก็พอขำๆ สนุกๆ ความสุขเล็กๆ น้อยๆ

นี่ก็รอ “หอวัง” เราทำผ้าพันคอออกมาขาย ก็จะซื้อนะ แต่ถ้าจะเอามาพันคอใช้ ก็คงต้องพันคอเดินห้างเซ็นทรัล ได้ที่เดียวมั้งผมว่า...